Tags

, ,

Vrienden van mij zijn een paar maanden geleden getrouwd.

Een prachtige dag, ondanks dat er een hoop regen voorspeld was.

Het bruidspaar zag er super mooi uit. Heel classy!

De lokatie was ook super mooi, bijna sprookjesachtig.

Het was in Bleiswijk aan de Rottemeren, bij de Retraiterie.

Een zomerse Augustus trouwerij aan het water, mooie witte ballonnen en versieringen. Iedereen op zijn mooist gekleed en opgedirkt, en het bruidpaar dat elkaar nog echt het Ja-Woord heeft gegeven, wat wil je nog meer?

Wat een ontzettend leuk idee was, was de “bruidzuil”.

Een soort paaltje met een tv scherm en cameraatje waar je een videoboodschap bij in kon spreken.

Ik heb de video achteraf nog gezien en ik heb hysterisch met tranen in mijn ogen zitten lachen.

Er kwam ook wat schaamte bij me naar boven aangezien de prossecco rijkelijk werd geschonken en dit redelijk duidelijk bij mijn terug te zien was op de video boodschapjes die ik heb achter gelaten. ( alle 16!)

Het feest was in volle gang, we hebben gedanst, gezongen en enorm veel gelachen.

Toen volgende HET moment. Het gooien van het bruidboeket. Iets waar de bruid best wel naar uitkeek!

Zonder dat ik ook maar een beweging hoefde te maken viel het boeket zo in mijn handen.

Je zou bijna denken dat ze het express deed!

Ik voelde me zeer vereerd! Mijn vriend was de bruidengoms getuige en ik had het bruidboeket gevangen.  Meant to be toch?!

Ik keek even rond en riep mijn vriend, waarop ik vervolgens een hele boel mensen hard hoorde lachen. En wat bleek…. hij was er snel vandoor gegaan! We hebben met z’n allen enorm gelachen. Achteraf bleek dat hij toen is omgelopen om stiekem een video boodschap achter te laten. (alleen maar gegil!!)  Jeetje wat hebben we hier ook nog om gelachen.

Uiteraard heb ik het mooie boeket mee naar huis genomen en te drogen gehangen op het toilet. Waar hij tot de dag van vandaag nog steeds hangt en zal blijven hangen.

Ik zal deze “cadeau” doen aan het bruidspaar bij hun 1-jarige huwelijk.

bruiloft

Sinds de trouwerij vragen veel vrienden en familie geregeld wanneer we nou toch eens gaan trouwen. En ons antwoord is altijd hetzelfde; Geen idee, ooit wel eens.

Afgelopen weken is het wel even wat stiller geweest met de vragen hierna. Tot mijn vriends verjaardag.

Wij hadden wat vrienden uitgenodigd voor een etentje om zijn 35ste verjaardag te vieren.

De Bday boy wou geen kados. Maar ik wist dat hij een hoop wou verbouwen aan zijn nieuwe motor.

Dus de mensen die mijn vroegen wat ze hem moesten geven heb ik het advies gegeven wat centen in een envelop te doen zodat hij lekker aan de gang kon gaan met zijn motor.

Het stel dat dus even daarvoor getrouwd was nam mijn advies te harte en gaf er een mooie kaart bij.

De kaart spreekt voor zich;

 

bruiloft2

With love ♥ N.

Advertenties