Tags

, , ,

Photo 20-10-13 20 58 06

In iedere stad kom je hier en daar wel eens een thuis/dakloze tegen. Sommige liggen voor pampus in een portiek. Andere proberen op straat iets te verdienen. Bijvoorbeeld door het verkopen van de straatkrant.

Door het boek VAN MILJONAIR TOT KRANTENJONGEN ben ik heel anders tegen deze mensen aan gaan kijken.

Waar ik eerst toch wel snel klaar stond met mijn oordeel/mening, vaak dacht ik dan; tja had je maar van de drugs af moeten blijven, probeer ik dat nu niet meer te doen.

De meeste van deze mensen hebben namelijk vreselijke dingen meegemaakt. Dingen die een ander mens niet eens aan zou kunnen. En alsnog proberen ze er toch het beste van te maken.

Als Rotterdammer kennen we allen wel het liedje: Koop een krantje bij mij…. maak me blij maak me blij…. koop een krantje bij mij!!

Het boek vertelt de verhalen van een aantal thuis/daklozen over hoe het zo gekomen is. Een hoop verhalen uit het boek zal ik niet snel meer vergeten.

Zo bijvoorbeeld het verhaal over de man zonder indentiteit. Hij staat nergens in de wereld geregistreerd en wordt in geen land geaccepteerd. Dit terwijl hij vreselijke dingen voor zijn kiezen heeft gekregen al vanaf zijn jeugd.

Het eerste verhaal in het boek is het verhaal van iemand die letterlijk van miljonair naar niets is gegaan. Het fijne zal ik niet vertellen, lees het boek! Het is zeer zeker weten de moeite waard

Wat mij ook bij is gebleven is dat een van de heren in het boek zegt dat van alles hij het nog het ergste vind dat mensen op straat hem volkomen nergeren. Doen alsof hij niet bestaat, alsof hij niks is. Jeetje wat moet dat heftig zijn! Al zo veel mee gemaakt, het al moeilijk genoeg hebben en dan lopen mensen je straal voorbij…. zonder te verblikken of te verblozen. Tegen al deze mensen wil ik zeggen: LEES HET BOEK!!!! There is more than meets the eye!! 

Doordat ik het boek heb gelezen, bedenk ik me nu als ik een dak/thuisloze op straat zie dat er waarschijnlijk meer achter hem/haar schuilt dan alleen een drugsverslaving. Als ik ze zie dan bedenk ik me dat hun het waarschijnlijk erg zwaar hebben en al heel wat hebben mee gemaakt. Ik probeer ze dan toch stiekem een klein beetje te helpen door zo nu en dan een straatkrant te kopen.

Zo kwam er een tijdje geleden een dak/huisloze dame naar mij toe lopen toen ik met een collega in de pauze door de stad liep. Zij had een stapeltje kaarten in haar handen.

Ze vroeg ons of wij geïnteresseerd waren om een kaartje van haar te kopen en haar dan zo te helpen. Heel eerlijk zei ze dat ze WAARSCHIJNLIJK geen slechte dingen mee zou doen maar het zou gaan gebruiken voor een slaapplek.

Ze was heel enthousiast en vrolijk en dat overtuigde mij om haar te “helpen” door het kopen van een kaartje. We mochten zelf bepalen wat we voor een kaartje wilde betalen. Ik keek in mijn portomonee en zag 4 euro. Dus ik gaf haar mijn 4 euro in ruil voor een kaartje. Zij blij, en ik blij omdat ik haar blij had gemaakt.

Even verderop keek ik eens goed naar het kaartje, best een grappig kaartje niks bijzondes. Ik draai hem op en wat staat er groot op: “ BOOMERANG”.

PETJE AF DAME! Respect!

Ze had mij ervan overtuigd dat ze deze kaarten verkocht hetzelfde als andere de straatkrant verkochten. Maar in werkelijk heeft ze de kaarten waarschijnlijk ergens bij een toilet vandaan waar je ze gratis mee kan nemen.

Welverdiende centen en ik hoop voor haar dat ze zo nog meer bij elkaar krijgt en haar leventje misschien wel weer op de rit krijgt zoals ze zelf wenst.

With love ♥ N. 

Advertenties